Badania cech fizycznych

  • Masa powierzchniowa geotekstyliów

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 9864.

    Z dostarczonej partii wyrobu wycinamy 10 kwadratowych próbek o określonej powierzchni, nie mniejszej niż 100 cm2. Następnie, każdą z próbek ważymy i wyznaczamy jej masę powierzchniową. Wynikiem oznaczenia jest wartość średnia z obliczonych mas powierzchniowych.

  • MASA POWIERZCHNIOWA GEOSYNTETYCZNEJ BARIERY IŁOWEJ

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN 14196.

    Z dostarczonej partii wyrobu wycinamy 5 kwadratowych próbek o minimalnym wymiarze boku 200 mm. Próbki wycinamy za pomocą prasy hydraulicznej i specjalnego wykrojnika. Następnie każdą z próbek ważymy i wyznaczamy jej masę powierzchniową. Obliczamy wartość średnią. Następnie wyznaczamy masę powierzchniową składnika ilastego (w oparciu o deklarowane masy geosyntetyków w geokompozycie). Dodatkowo określamy wilgotność próbki i nasyp składnika ilastego przy określonej wilgotności. Badanie wykonujemy wg normy PN-EN 14196.

  • GRUBOŚĆ POD OBCIĄŻENIEM

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 9863-1.

    Z materiału wycinamy 10 próbek o minimalnym wymiarze boku wynoszącym 1,75 × średnica stopki dociskowej. Następnie każdą próbkę umieszczamy pod stopką dociskową, którą łagodnie opuszczamy, przykładając nacisk 2 ± 0,01 kPa. Po odczekaniu 30 s rejestrujemy grubość odczytaną na czujniku zegarowym. Nie wyjmując próbki zwiększamy nacisk do 20 ± 0,01 kPa i wykonujemy odczyt po 30 s. Czynność powtarzamy dla nacisku 200 ± 0,01 kPa. Po serii 3 obciążeń wymieniamy próbkę na kolejną, powtarzając procedurę od początku. Po zakończeniu badania obliczamy wartość średnią dla każdego nacisku oraz odchylenie standardowe.

  • SWOBODNE PĘCZNIENIE BENTONITU

    Badanie wykonujemy wg ASTM D5890.

    Rozdrabniamy próbkę bentonitu do uziarnienia poniżej 0,15 mm (sito #100) oraz d65 <= 0,074 mm (sito #200). Suszymy bentonit do stałej masy i obliczamy wilgotność początkową. Odważamy 2,00 ± 0,01 g suchego bentonitu i dzielimy go na próbki o masie nie większej niż 0,1 g. Do cylindra pomiarowego napełnionego wodą destylowaną wsypujemy bentonit porcjami po maks. 0,1 g w odstępach co 10 minut. Po dodaniu całego bentonitu pozostawiamy cylinder, na co najmniej 16 godzin umożliwiając swobodne spęcznienie bentonitu w cylindrze. Na koniec odczytujemy objętość bentonitu w cylindrze po spęcznieniu.

  • CHARAKTERYSTYCZNA WIELKOŚĆ PORÓW O90

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 12956.

    Z dostarczonego wyrobu wycinamy 5 próbek do badań, które suszymy do stałej masy. Zanurzamy próbki w wodzie zawierającej środek nawilżający, na co najmniej 12h. Umieszczamy próbkę w aparacie przesiewającym i przysypujemy ją suchym materiałem ziarnistym. Otwieramy dopływ wody do aparatu i włączamy urządzenie przesiewające. Po upływie 600 sekund zbieramy materiał ziarnisty, który został przesiany i poddajemy go suszeniu wraz ze zbadaną próbką i zatrzymanym na niej materiałem. Po wysuszeniu ważymy grunt zatrzymany na geosyntetyku, sam wyrób, a także grunt przesiany przez geosyntetyk. Procedurę powtarzamy dla pozostałych próbek. Na koniec łączymy cały, przesiany materiał ziarnisty i wyznaczamy rozkład wielkości ziaren. Wynikiem badania jest średnica miarodajna d90 , odpowiadająca 90% zawartości ziaren przesianych przez geosyntetyk, wraz z mniejszymi.